Jest takie łowisko na południu Opolszczyzny gdzie polowałem ostatnio ponad 20 lat temu. Los zdarzył, że za sprawą miłego zaproszenia, miałem okazję zapolować tam ponownie. Było sympatycznie, wieczory trwały długo a snu było niewiele – knieja natomiast i gospodarze pozostali tacy jak przed 20 laty. Zapraszam na krótki reportaż z tego wyjazdu.
-
- Ranek wstał piękny uwalniając nas szybko ze zmęczenia „nocnymi Rodaków rozmowami”
-
- Za budynkiem mieszkalnym znakomicie urządzona bażantarnia
-
- … a za nią widoczny bezkres pól
-
- Ekipa gotowa do wyjazdu w teren
-
- … wcześniej jednak odprawa myśliwych i nagonki
-
- Powitanie myśliwych
-
- a w tle pięknie otulona zielenią kapliczka św. Huberta
-
- Kości zostają rzucone
-
- Kości zostają rzucone
-
- Czy ktoś uwierzy, że to początek stycznia?
-
- Czy ktoś uwierzy, że to początek stycznia?
-
- Zaczęło się nieźle choć nic nie może się równać samotnej wędrówce z wyżłem
-
- Opowieści, opowieści i jeszcze raz opowieści
-
- – dane nam było spotkać mistrza tej dyscypliny
-
- Kolejne pędzenie
-
- Pokot o zmierzchu wyglądał wspaniale
-
- Pokot o zmierzchu wyglądał wspaniale
-
- `Pokot o zmierzchu wyglądał wspaniale
-
- Pokot o zmierzchu wyglądał wspaniale
-
- Pokot o zmierzchu wyglądał wspaniale
-
- Prosto a jakże praktycznie koledzy panują nad ogniem
-
- Pióro na rozkładzie
-
- To już następnego dnia. Drugie pędzenie – działo się, oj działo!
-
- Gratulacje dla szczęśliwego strzelca
-
- Zagadka łowiecka – pies czy suka??
-
- Taaaka ryba …..
-
- Przerwa na posiłek ujawnia niezwykłe właściwości naszego popjazdu
-
- Po chwili stoi stół z 2 wygodnymi ławami
-
- Typowy rozgardziasz
-
- Przenoszenie zwierzyny
-
- A to właśnie nasz pojazd po zdjęciu „serwisu obiadowego”
-
- Maciej z Florą – w poprzednim miocie popisał się dubletem do dzików
-
- Spóźniony ale uroczysty złom za poprzedni miot
-
- Spóźniony ale uroczysty złom za poprzedni miot
-
- Spóźniony ale uroczysty złom za poprzedni miot
-
- Część restauracyjna
-
- Część restauracyjna
-
- Część restauracyjna
-
- i część kuchenna
-
- Najlepiej smakowało, jak zwykle z dna kotła
-
- Prowadzący budują scenariusz następnych miotów
-
- Stół przygotowany do przeniesienia na nasz rydwan
-
- Szybkie przenosiny
-
- Ostatnie ruchy – i gotowe
-
- Tak kończyliśmy ten dzień
-
- Tak kończyliśmy ten dzień
-
- Prowadzący ustalają kto zasłużył na wyróżnienie
-
- Krótkie podsumowanie polowania
-
- Krótkie podsumowanie polowania
-
- Pożegnanie z knieją
-
- Pożegnanie z knieją
-
- Pożegnanie z knieją
-
- Naganiacze też stoją w ordynku
-
- A teraz KRÓL
-
- vice-KRÓL
-
- vice-KRÓL
-
- … i oczywiście Król Pudlarzy we własnej osobie
-
- Kończymy dzień w pięknej opolskiej kniei
-
- Kończymy dzień w pięknej opolskiej kniei
Dodaj komentarz