W niedawnym tekście o tradycji łowieckiej pisałem, że potrzebne jest zdefiniowanie, jakie elementy wielowątkowej przecież tradycji łowieckiej powinny być pokazywane i kultywowane współcześnie. Próba stworzenia kwartalnika śląskich myśliwych jest dobrą okazją do pokazywania dobrych elementów lokalnej, śląskiej tradycji łowieckiej. Zajrzałem do dokumentów i z radością stwierdziłem, że współcześni śląscy myśliwi łatwo potrafią pokazać, że tradycyjna śląska gospodarność i skłonność do pracy organicznej towarzyszy od początku kształtowaniu się zasad uprawiania łowiectwa na terenie współczesnego Śląska. Wyprzedza nawet w tym względzie wyraźnie dokonania legislacyjne Państwa Polskiego po jego odrodzeniu. Kilka faktów historycznych;
- 12 października 1921 r.– Liga Narodów dzięki sukcesowi III Powstania Śląskiego przyznaje Rzeczpospolitej znaczną część Górnego Śląska
- 17 czerwca 1922 r. – do Katowic wkraczają oddziały generała Szeptyckiego wprowadzając cywilną władzę na przyznanym Polsce terenie
- Czerwiec 1922 r. – pierwszym Wojewodą Śląskim zostaje Józef Rymer
- Wrzesień 1922 r. – pierwsze wybory do Sejmu Śląskiego
W tym miejscu wracamy do łowiectwa. Już 19 września 1922 r. a więc jako jeden z pierwszych aktów wykonawczych nowego Wojewody Śląskiego ukazuje się rozporządzenie porządkujące prawo do wykonywania polowania na terenie Województwa Śląskiego a 18 stycznia 1923 Sejm Śląski uchwala Śląską Ustawę Łowiecką, której treść zamieszczono w Dzienniku Urzędowym Śląskim nr 7 pozycja 38. Ustawa ta wyprzedza więc Dekret podpisany przez Prezydenta Mościckiego i Premiera Piłsudskiego w 1927 r., o 5 lat.
Czy my, śląscy myśliwi wiemy o tym elemencie naszej łowieckiej tradycji? Czy pamiętamy o ludziach, którzy w tamtych skrajnie trudnych czasach nie zapominali o odpowiedzialności za powierzony im majątek wspólny? Sądzę, że warto takie fakty z naszej historii pokazywać i w oparciu o nie kształtować naszą współczesną tradycję.



Dodaj komentarz