Dwutysięczny numer Łowca Polskiego – co współczesnym pokazuje jego historia?

Dwa tysiące numerów poczynając od 1899 r., wspaniała, budząca szacunek tradycja. Naprawdę niewiele form ludzkiej aktywności przetrwało w Polsce, w tak niewiele zmienionej przez napór historii formie. Poluję jako członek PZŁ od 1972 roku a więc już ponad 40 lat, jako kilkuletni chłopiec towarzyszyłem Ojcu w jego łowieckich wypadach tak więc bardzo dobrze rozumiem zapisane w artykule redakcyjnym emocje. Łowiec Polski był wartością, otwierał przed młodymi ludźmi tajemniczy, pociągający i piękny świat łowów, przygód, dzikiej przyrody. Emocje zapisane we wstępie do numeru 2000 były również moimi emocjami, pamiętam je bardzo dobrze i dzisiaj. Łowiectwo zawsze było, jest i będzie źródłem emocji. To jego magia i nieprzemijająca wartość. Trzeba tą sferę łowiectwa kultywować.  Karty tych 2000 numerów Łowca to jednak przede wszystkim zapis historii łowiectwa, zapis aktywności ludzkiej i zapis naszego, o łowiectwie, myślenia. Muszę się niestety z Panem Redaktorem zgodzić, że ten zapis i nasze myślenie o łowiectwie, na przestrzeni historii Łowca, jest TAKIE SAMO. W tym właśnie jest problem. Zmienia się świat, zmieniają się ludzie, zmienia się przyroda, po prostu wszystko się zmienia a my myślimy, mówimy i niestety też działamy TAK SAMO. Nie jest tak jak pisze Pan Redaktor, że zmieniają się jedynie i to nie ” … w sposób totalny ..” narzędzia służące łowiectwu. Wokół nas zmieniło się wszystko i nie wierzę, że ktoś może tego nie dostrzegać. Dlaczego więc nie zmienia się przekaz, dlaczego tkwimy w starych schematach? Oto jest pytanie. Moim noworocznym życzeniem dla Redakcji naszego Łowca jest abyśmy wspólnie potrafili przełamać te schematy, abyśmy potrafili mówić o łowiectwie prosto, prawdziwie i nieschematycznie. Życzę Redakcji aby znalazła w sobie dosyć siły dla kreowania nowego myślenia i nowego mówienia o łowiectwie i aby potrafiła być moderatorem takiej rozmowy.